Tarantula Bulutsusu (30 Doradus adıyla da bilinir), çapı bin ışık yılını aşan dev bir yıldız oluşum bölgesi. Yakın uydu gökadamız Büyük Macellan Bulutu’nun içinde yer alır. Yaklaşık 180 bin ışık yılı uzakta olmasına rağmen, Yerel Grup’taki gökadalar arasında bilinen en büyük ve en çalkantılı yıldız oluşum bölgesidir. Kozmik örümcek, büyük uzay teleskoplarıyla yer tabanlı teleskoplardan gelen verilerin bir araya getirildiği bu muhteşem görüntü boyunca yayılıyor. Tarantula’nın (NGC 2070) içinde, R136 olarak kataloglanan merkezdeki genç ve çok kütleli yıldız kümesinden gelen yoğun ışınım, yıldız rüzgârları ve süpernova şokları bulutsunun parıltısını besliyor; örümceksi lifleri de şekillendiriyor. Tarantula’nın çevresinde ise genç yıldız kümeleri, ipliksi yapılar ve dışarı doğru şişip boşalmış baloncuk biçimli bulutlarla dolu başka yıldız oluşum bölgeleri var. Hatta kadrajın sağ alt kısmında, modern zamanların bize en yakın süpernovasının gerçekleştiği yer de bulunuyor: SN 1987A. Zengin görüş alanı, güney göğündeki Dorado takımyıldızı yönünde yaklaşık 2 derece (ya da 4 dolunay) genişliğinde. Ama Tarantula Bulutsusu daha yakın olsaydı, örneğin Samanyolu’ndaki yıldız oluşum bölgesi Orion Bulutsusu gibi 1.500 ışık yılı uzaklıkta bulunsaydı, gökyüzünün yarısını kaplardı.