SS 433, bilinen en sıra dışı yıldız sistemlerinden biri. Pek dikkat çekmeyen adı, atomik hidrojene özgü ışınım yayan Samanyolu yıldızlarının yer aldığı bir kataloğa dahil edilmesinden geliyor. Asıl dikkat çekici davranışının kaynağıysa, bir kompakt cisim (bir kara delik ya da nötron yıldızı). Bu cisim, jetler üreten bir birikim diski oluşturmuş durumda. SS 433’ün diski ve jetleri, uzak gökadaların merkezlerindeki süperkütleli kara deliklerin çevresindekilere benzediği için SS 433 bir mikrokuasar sayılıyor. Gözlemsel verilere dayanan ve öne çıkan animasyonlu videoda gösterildiği gibi, kütleli, sıcak ve “normal” bir yıldız, bu kompakt cisimle birbirine kilitlenmiş bir yörüngede dolanıyor. Video başlarken, normal yıldızdan kütleçekimle koparılan maddenin birikim diskine doğru düştüğü görülüyor. Merkezdeki cisim ayrıca, zıt yönlere doğru iyonlaşmış gaz jetleri fırlatıyor; her biri ışık hızının yaklaşık dörtte biriyle. Ardından kamera uzaklaşıp, devinim (presesyon) yapan jetlerin üstten görünümünde genişleyen bir sarmal oluşturduğunu gösteriyor. Daha da uzaktan bakıldığında ise zayıflayıp dağılan jetler, W50 süpernova kalıntısının kalbine yakın bir yerde görselleştiriliyor. İki yıl önce, SS 433’ün Meksika’daki HAWC dedektör dizisi tarafından beklenmedik biçimde olağandışı derecede yüksek enerjili (TeV aralığında) gama ışınları yaydığı bulundu. Sürprizler bitmiyor. NASA’nın Fermi uydusunun arşiv verilerine yapılan yeni bir analiz, görselde gösterildiği gibi merkezdeki yıldızlardan ayrık duran bir gama ışını kaynağı buldu. Bu kaynak, nedeni henüz bilinmeyen bir şekilde, 162 günlük bir periyotla gama ışınlarında atım yapıyor. Bu periyot, SS 433’ün jet presesyon periyoduyla aynı. Öğretmenler ve Öğrenciler: APOD’u sınıfta kullanmaya yönelik fikirler.