Tarantula Bulutsusu (30 Doradus olarak da bilinir), çapı bin ışık yılını aşan dev bir yıldız oluşum bölgesidir. Yakın uydu gökada Büyük Macellan Bulutu’nun içinde yer alır. Yaklaşık 180 bin ışık yılı uzaklıktaki bu bölge, Yerel Grup’taki gökadalar arasında bilinen en büyük ve en çalkantılı yıldız doğumevidir. İyonlaşmış hidrojen atomlarının ışımasına odaklanan dar bant filtre verileriyle oluşturulan bu etkileyici görüntüde, kozmik örümcek tüm görkemiyle kadraja yayılıyor. Tarantula’nın içinde (NGC 2070) ise R136 olarak kataloglanan, merkezdeki genç ve çok kütleli yıldız kümesinden gelen yoğun ışınım; yıldız rüzgarları ve süpernova şokları bulutsunun parıltısını besliyor, örümceksi iplikçikleri de biçimlendiriyor. Tarantula’nın çevresinde, genç yıldız kümeleri, iplikçikler ve içi boşalmış baloncuk biçimli bulutlarla dolu başka yıldız oluşum bölgeleri bulunuyor. Hatta kadrajın merkezinin solunda, modern zamanların bize en yakın süpernovasının gerçekleştiği yer olan SN 1987A da seçiliyor. Zengin görüş alanı, güney gökküresindeki Dorado takımyıldızı yönünde yaklaşık 1 dereceyi, yani iki dolunay genişliğini kapsıyor. Ama Tarantula Bulutsusu daha yakın olsaydı; örneğin yerel yıldız oluşum bölgesi Orion Bulutsusu gibi 1.500 ışık yılı uzakta bulunsaydı, gökyüzünün yarısını kaplardı.