Corona Australis’te Yıldızlar ve Toz

Kozmik toz bulutları ve genç, enerjik yıldızlar, Güney Tacı Corona Australis’in kuzey sınırına doğru, 500 ışık yılından daha yakındaki bu teleskopik manzarada bir arada görülüyor. Toz bulutları, Samanyolu’ndaki daha uzak arka plan yıldızlarından gelen ışığı büyük ölçüde engelliyor. Buna karşılık NGC 6726, 6727 ve IC 4812 olarak kataloglanmış etkileyici yansıma bulutsuları, bölgedeki genç ve sıcak yıldızlardan çıkan mavi ışığın kozmik toz tarafından geri yansıtılmasıyla kendine özgü bir renk veriyor. Toz, oluşum süreci hala devam eden yıldızları da gözden saklıyor. Sağ üstte, daha küçük ve sarımsı bulutsu NGC 6729, genç değişen yıldız R Coronae Australis’in çevresinde kıvrılıyor. Hemen yakınında, gömülü yeni doğmuş yıldızlardan çıkan akışların şokladığı parlayan yaylar ve halkalar Herbig-Haro cisimleri olarak tanımlanıyor. Gökyüzünde bu görüş alanı yaklaşık 1 derece yer kaplıyor. Bu da, yakın yıldız oluşum bölgesinin tahmini uzaklığında neredeyse 9 ışık yılına karşılık geliyor.