Devasa Tarantula Bulutsusu'nun kalbinde, enerjik gazdan oluşan kocaman kabarcıklar, karanlık tozun uzun iplikçikleri ve alışılmadık derecede kütleli yıldızlar bulunur. Bu kalbin tam merkezinde ise, bir zamanlar tek bir yıldız sanılacak kadar sıkışık bir yıldız düğümü yer alır. R136 ya da NGC 2070 olarak adlandırılan bu yıldız kümesi, günün görselinde merkezin hemen üstünde seçiliyor ve çok sayıda sıcak, genç yıldıza ev sahipliği yapıyor. Bu yıldızlardan gelen yüksek enerjili ışınım, bulutsunun gazını sürekli iyonlaştırır. Yıldızların yüksek enerjili parçacıklardan oluşan rüzgarı ise kabarcıkları şişirir ve karmaşık ipliksi yapıları belirginleştirir. Temsili renklerle hazırlanmış bu görüntü, yörüngedeki NASA/ESA Hubble Uzay Teleskobu ile ESO'nun yerdeki New Technology Telescope gözlemlerinin dijital bir sentezidir. Sonuç, Büyük Macellan Bulutu'ndaki (LMC) bu bulutsunun çalkantılı merkezini olağanüstü ayrıntıyla gösterir. 30 Doradus bulutsusu adıyla da bilinen Tarantula Bulutsusu, bilinen en büyük yıldız oluşum bölgelerinden biridir. Ayrıca her birkaç milyon yılda bir, alışılmadık derecede güçlü yıldız oluşumu dönemleri üretmektedir.