Bu ipliksi yapılar bu gökadaya nasıl tutunup kalabiliyor? Bu iplikler, gökada çarpışmalarının ortalığı kasıp kavurduğu ve normalde her şeyi dağıtıp yok etmesi gereken bir ortamda bile NGC 1275'te varlığını sürdürüyor. Önce şunu not edelim: etkin gökada NGC 1275, büyük ve görece yakın Perseus Gökada Kümesi'nin merkezindeki baskın üyesi. Görünür dalga boylarında oldukça “vahşi” bir görünüme sahip olan bu etkin gökada, aynı zamanda güçlü bir X-ışını ve radyo ışıması kaynağı. NGC 1275, tüm gökadalar içine doğru düşerken onlardan madde topluyor. Bu süreç sonunda, gökadanın çekirdeğindeki süperkütleli kara delik besleniyor. Bu bileşik görüntü, Hubble Uzay Teleskobu arşiv verilerinden yeniden oluşturuldu. Ortaya çıkan gökada enkazını ve parlayan gazdan oluşan ipliksi yapıları öne çıkarıyor; bunların bazıları 20.000 ışık yılına kadar uzanıyor. Gözlemler, kara deliğin etkinliğinin gökadanın merkezinden dışarı ittiği bu yapıların manyetik alanlar tarafından bir arada tutulduğunu gösteriyor. Perseus A adıyla da bilinen NGC 1275, 100.000 ışık yılından daha geniş bir alana yayılıyor ve yaklaşık 230 milyon ışık yılı uzaklıkta bulunuyor.