Bu bir uzaylı mı? Büyük olasılıkla değil; ama Dünya’daki tüm hayvanlar arasında tardigrad bu unvana en çok yaklaşan aday olabilir. Çünkü tardigradların onlarca yıl yiyeceksiz ve susuz kalabildiği; mutlak sıfıra yakın sıcaklıklardan suyun kaynama noktasının çok üstüne kadar dayanabildiği; basınçta neredeyse sıfırdan okyanus tabanlarındakinden bile çok daha yükseğe uzanan koşullarda hayatta kalabildiği ve tehlikeli radyasyona doğrudan maruz kalsa bile yaşamını sürdürebildiği biliniyor. Bu ekstremofillerin geniş ölçekli dayanıklılığı, 2011’de yörüngedeki bir uzay mekiğinin dışında test edildi. Tardigradlar kısmen bu kadar sağlamdır; çünkü kendi DNA’larını onarabilir ve vücutlarındaki su miktarını birkaç yüzdeye kadar düşürebilirler. Bu minyatür su ayılarından bazıları, Rus Fobos-Grunt göreviyle Mars’ın uydusu Phobos’a doğru fırlatıldıklarında neredeyse Dünya dışına çıkacaktı; ancak roket arızalanınca kapsül Dünya yörüngesinde kaldı ve onlar da Dünya’da kalmış oldu. Tardigradlar Dünya’nın büyük bölümünde insanlardan daha yaygındır. Burada, renkleri güçlendirilmiş bir elektron mikrografında görüldüğü gibi, yaklaşık 1 milimetre uzunluğundaki bir tardigrad yosun üzerinde sürünüyor.