Kuyruklu Yıldız, Baykuş ve Gökada

Kuyruklu Yıldız 41P/Tuttle-Giacobini-Kresak, 21 Mart tarihli bu teleskopik karede Messier’lik bir an için poz veriyor. Üstelik 1 derecelik görüş alanını, 18. yüzyılda kuyruklu yıldız avcılığı yapan astronomun ünlü kataloğundan iki tanınmış kayıtla paylaşıyor. Büyük Kepçe’nin hemen altında, kuzey ilkbahar göklerinde süzülürken, soluk yeşilimsi kuyruklu yıldız güzel gezegenimizden yaklaşık 2,2 milyon km uzaktaydı. Tozlu ve kenardan görülen sarmal gökada Messier 108 (alt orta) ise yaklaşık 45 milyon ışık yılı ötede. Sağ üstte, yaşlanmış ama son derece sıcak bir merkez yıldıza sahip gezegenimsi bulutsu, baykuşu andıran Messier 97 ise yalnızca yaklaşık 12 bin ışık yılı uzaklıkta; yani hâlâ kendi Samanyolu gökadamızın içinde. Keşfeden ve yeniden keşfedenlerin adını taşıyan (adını buradan alıyor) bu sönük periyodik kuyruklu yıldız ilk kez 1858’de görülmüş, sonra ancak 1907 ve 1951’de yeniden fark edilmişti. Yörünge hesapları, birbirinden çok farklı zamanlarda gözlenen cismin aslında aynı kuyruklu yıldız olduğunu gösterdi. 1 Nisan’da, 100 yılı aşkın süredir görülen en iyi görünümüne ve Dünya’ya en yakın yaklaşımına yaklaşırken, kuyruklu yıldız 41P Güneş’in çevresindeki turunu yaklaşık 5,4 yılda tamamlıyor.