1990 yılında Sevgililer Günü'nde, Güneş'ten yaklaşık 6,4 milyar kilometre uzakta süzülmekte olan Voyager 1 uzay aracı geriye dönüp son bir kez baktı ve tarihteki ilk Güneş Sistemi aile portresini oluşturdu. Tüm portre, ekliptik düzleminin 32 derece üzerinden bakılan bir noktadan çekilmiş 60 karelik bir mozaiktir. Bu mozaiğin içinde Voyager'ın geniş açılı kamerasının kadrajları solda iç Güneş Sistemi boyunca taranır; en sağda ise Güneş Sistemi'nin en dış gezegeni olan gaz devi Neptün'e bağlanır. Venüs, Dünya, Jüpiter, Satürn, Uranüs ve Neptün'ün konumları harflerle işaretlenmiştir; Güneş ise karelerden oluşan çemberin merkezine yakın, parlak bir nokta olarak görünür. Her bir gezegen için kullanılan yakın plan kareler Voyager'ın dar alan kamerasından alınmıştır. Portrede görünmeyenler de vardır: Güneş'e çok yakın olduğu için seçilemeyen Merkür ve ne yazık ki kameranın optik sisteminde saçılan güneş ışığı tarafından gizlenen Mars. Çekim sırasında Neptün'den daha içerde bulunan küçük ve sönük Plüton'un konumu ise mozaikte kapsanmamıştı.