Orion Bulutsusu’nun şimdiye kadarki en derin kızılötesi görüntüsü, daha önce bilinmeyen çok sayıda düşük kütleli yıldızı ve (büyük olasılıkla) uzayda tek başına dolaşan gezegenleri ortaya çıkardı. Bu etkileyici bulutsu en çok görünür ışıkta tanınır; bu dalga boylarında pek çok parlak yıldız ve ışıldayan parlak gaz görünür. M42 olarak kataloglanan Orion Bulutsusu, 1300 ışık yılı uzaklıkta ve Dünya’ya en yakın büyük yıldız oluşum bölgesi. Kızılötesi ışıkta, Orion’un her yere sinmiş tozunun içine daha derin bakmak mümkün. Nitekim yakın zamanda, Şili’nin yüksek dağlarındaki European Southern Observatory’ye ait Very Large Telescopes’tan birine takılı gelişmiş HAWK-I kamerasıyla bu yeniden yapıldı. Öne çıkan derin kızılötesi görüntünün yüksek çözünürlüklü sürümlerinde çok sayıda ışık noktası görülüyor. Bunların pek çoğu kuşkusuz kahverengi cüce yıldızlar; ancak bir kısmı, beklenmedik derecede yüksek bollukta serbest dolaşan gezegenlerle daha iyi açıklanıyor. Bu düşük kütleli cisimlerin nasıl oluştuğunu anlamak, genel olarak yıldız oluşumunu kavramak için önemli. Hatta Güneş Sistemi’mizin ilk yıllarını daha iyi anlamamıza bile yardımcı olabilir.