Bu gökada, evrenin genişleme hızı hakkında bize ne söyleyebilir? Muhtemelen çok şey. Çünkü öne çıkarılan UGC 9391, yalnızca Sefeid değişen yıldızlarını (kırmızı daireler) değil, yakın zamanda gerçekleşmiş bir Tip Ia süpernovayı da (mavi X) barındırıyor. Bu iki tür nesnenin parlaklığı standart kabul edilir. Sefeidler genellikle bize görece yakın yerlerde görülürken, süpernovalar çok daha uzaklarda seçilir. Bu yüzden bu sarmal önemli; evrenimizin yakın ve uzak bölgeleri arasında bir kalibrasyon kurmaya imkân veriyor. Beklenmedik biçimde, UGC 9391 ve benzeri birkaç gökadadan alınan yeni Hubble verilerinin yakın tarihli bir analizi, Sefeidlerin ve süpernovaların evrenle birlikte genişlediğine dair önceki işaretleri güçlendirdi. Üstelik bu genişleme, erken evrene ait genişleme ölçümlerinin beklediğinden biraz daha hızlı görünüyor. Erken evren uyumlu kozmolojisinin concordance cosmology çerçevesinde elde ettiği çok sayıdaki başarısı düşünülünce, astrofizikçiler bu uyumsuzluğun olası nedenleri üzerine şimdi hararetle fikir yürütüyor. Olası açıklamalar, sansasyonel olanlardan başlıyor; örneğin alışılmadık kozmolojik bileşenlerin devreye girmesi, phantom energy ve dark radiation gibi türler. Diğer uçta ise daha sıradan ihtimaller var; istatistiksel rastlantılar ve olduğundan düşük hesaplanmış sistematik hata kaynakları gibi. Bu bilmeceyi çözmeye yardımcı olması için çok sayıda yeni gözlem şimdiden planlanıyor.