Julius Caesar ve Artık Günler

Bugün, 29 Şubat, bir artık gün; yani pek sık karşılaşmadığımız bir tarih. MÖ 46 yılında, burada kendi buyruğuyla bastırdığı bir sikke üzerinde görülen Julius Caesar, her dört yılda bir artık gün ekleyen bir takvim sistemi oluşturdu. İskenderiyeli astronom Sosigenes’in (bir İskenderiyeli) önerisini dinleyen Caesar, bunu Dünya yılının 365 günden biraz daha uzun olmasını telafi etmek için yaptı. Bugünkü ifadeyle, Dünya’nın Güneş’in çevresinde bir tur atması için geçen süre, Dünya’nın Güneş’e göre 365 kez dönmesi için geçen süreden biraz daha uzundur (aslında bunun yaklaşık 365,24219 dönüş olduğunu artık biliyoruz). Bu yüzden takvim yılları 365 günden oluşsaydı, takvim gerçek yıldan her 4 yılda yaklaşık 1 gün sapardı. Sonunda, adı ölümünden sonra bizzat Julius Caesar’dan gelen Temmuz ayı, kuzey yarımkürede kış mevsimine denk gelirdi. Her dört yılda bir fazladan gün içeren artık yılı benimseyince, takvim yılı çok daha az kaymaya başladı. Bu Jülyen Takvimi sistemi, 1582 yılına kadar kullanıldı. O yıl Papa XIII. Gregorius, daha ince bir ayar yaparak şu kuralı ekledi: Sonu "00" ile biten yıllarda artık gün olmasın; ancak 400’e tam bölünüyorsa olsun. Bugün yaygın olarak kullandığımız sistem de bu Gregoryen Takvimidir.