Sivri uçlu yıldızlar ve tuhaf gökadalar, bakımlı takımyıldız Coma Berenices yönüne bakan bu teleskopik görüntüde, bu kozmik kareyi baştan başa kaplıyor. Yeterince parlak oldukları için kırınım çivilerini sergileyen yıldızlar, sahnenin ön planında; kendi Samanyolu’muzun epey içinde yer alıyor. Buna karşılık iki belirgin gökada çok daha ötede, yaklaşık 41 milyon ışık yılı uzaklıkta. NGC 4747 olarak da bilinen, soldaki daha küçük ve biçimi bozulmuş gökada; Tuhaf Gökadalar Arp Atlası’ndaki 159. kayıt. Geçmişinde güçlü kütleçekim etkileşimleri yaşandığını düşündüren geniş gelgit kuyrukları dikkat çekiyor. Yaklaşık 31.000 parsek çapıyla, sağdaki olası eşi ise çok daha büyük NGC 4725. İlk bakışta NGC 4725 normal bir sarmal gökada gibi görünüyor. Merkez bölgesinde, daha soğuk ve yaşlı yıldızların sarımsı ışığı baskın; tozlu sarmal dış kısımlarda ise daha genç, sıcak mavi yıldız kümelerine yerini bırakıyor. Yine de NGC 4725, yalnızca tek bir ana sarmal kola sahip olmasıyla biraz tuhaf görünüyor.