Kozmik toz bulutları ve genç, enerjik yıldızlar, Güney Tacı Corona Australis’in kuzey sınırına doğru, 500 ışık yılından daha yakın bir mesafede yer alan bu teleskopik manzarayı dolduruyor. Toz bulutları, Samanyolu’ndaki daha uzaktaki arka plan yıldızlarından gelen ışığı büyük ölçüde kesiyor. Buna karşılık, NGC 6726, 6727 ve IC 4812 olarak kataloglanan etkileyici yansıma bulutsuları karmaşası, bölgedeki genç ve sıcak yıldızların ışığı kozmik tozdan yansıyınca kendine özgü mavi rengini ortaya çıkarıyor. Toz, ayrıca oluşum süreci hâlâ devam eden yıldızları da gözden saklıyor. Solda, daha küçük ve sarımsı bulutsu NGC 6729, genç değişen yıldız R Coronae Australis’in etrafında kıvrılıyor. Hemen altında, gömülü yeni doğmuş yıldızlardan fışkıran akımların şok dalgalarıyla parlayan yaylar ve halkalar Herbig-Haro cisimleri olarak tanımlanıyor. Gökyüzünde bu görüş alanı yaklaşık 1 dereceye yayılıyor. Bu da yakındaki yıldız oluşum bölgesinin tahmini uzaklığında neredeyse 9 ışık yılına karşılık geliyor.