Yengeç Bulutsusu, M1 olarak kataloglanır. Bu da onu, Charles Messier'ın 18. yüzyılda hazırladığı ve aslında kuyruklu yıldız olmayan şeyleri listelediği ünlü kataloğundaki ilk cisim yapar. Nitekim Yengeç’in, bugün bir süpernova kalıntısı olduğu biliniyor. Yani 1054 yılında astronomların tanıklık ettiği, büyük kütleli bir yıldızın ölüm patlamasından geriye kalan enkaz. Bu keskin, yer tabanlı teleskop görüntüsü, dar bant verilerle iyonlaşmış oksijen ve hidrojen atomlarından gelen ışımanın izini sürüyor (mavi ve kırmızı). Böylece hâlâ genişlemeyi sürdüren bulut içindeki karmaşık filamentleri gözler önüne seriyor. Modern astronomların bildiği en sıra dışı cisimlerden biri olan Yengeç Atarcası (Crab Pulsar) da seçilebiliyor. Saniyede 30 kez dönen bu nötron yıldızı, bulutsunun merkezine yakın parlak bir nokta gibi görünüyor. Kozmik bir dinamo gibi çalışan bu çökmüş yıldız çekirdeği kalıntısı, Yengeç’in elektromanyetik tayfın tamamına yayılan ışımasını besliyor. Yaklaşık 12 ışık yılı genişliğindeki Yengeç Bulutsusu, Boğa takımyıldızı yönünde, yalnızca 6.500 ışık yılı uzaklıkta.