Bu yıldız alanı fotoğrafı neden bir izlenimci tabloyu andırıyor? Bu etki dijital hilelerden değil, uzayda bol miktarda bulunan yıldızlararası tozdan kaynaklanıyor. Karbon bakımından zengin, küçücük kümecikler hâlindeki bu toz; boyut olarak sigara dumanına benzer ve çoğu kez büyük, soğuk, evrimini ileri aşamalara taşımış yıldızların dış atmosferlerinde oluşmaya başlar. Yıldız ölürken bu toz uzaya yayılır; yıldızlararası ortamda üzerine maddeler yapıştıkça da büyür. Yoğun toz bulutları görünür ışığa karşı opaktır ve arkadaki yıldızları bütünüyle gizleyebilir. Daha seyrek bulutlarda ise, tozun yıldız ışığının mavi bileşenini daha çok yansıtma eğilimi öne çıkar. Bu da yıldızların mavi ışığını adeta etrafa taşır; çevredeki tozu belirginleştirir. Genellikle kırmızı ışıkta en parlak görünen bulutsu gazı ışıması da buna eklenince, bir ressamın tuvalinden çıkmış gibi duran bölgeler oluşabilir. Yukarıda fotoğraflanan, parlak SAO 184376 yıldızını (aslında 8. kadir) çevreleyen IC 4603 bulutsusunun merkez kısmı. Bu yıldız, büyük ölçüde mavi yansıma bulutsusunu aydınlatıyor. IC 4603, Antares (1. kadir) gibi çok parlak bir yıldızın yakınlarında; takımyıldız olarak Ophiuchus (Yılancı) yönünde görülebilir.