Buraya nasıl geldik? Oynat’a tıklayın, arkanıza yaslanın ve izleyin. Evrenin evrimini anlatan yeni bir bilgisayar benzetimi (şimdiye dek üretilmişlerin en büyüğü ve en gelişmişi) gökadaların nasıl oluştuğuna dair yeni ipuçları sunuyor; insanlığın evrendeki yerine bakışımızı da tazeliyor. Illustris projesi (türünün bugüne kadarki en büyüğü) 13 milyar yıllık evrim boyunca, bir kenarı yaklaşık 35 milyon ışık yılı olan bir küp hacmi kapsayan 12 milyar çözünürlük öğesini izlemek için 20 milyon CPU saatini tüketti. Bu benzetim, maddenin çok çeşitli gökada türlerinin oluşumuna doğru nasıl ilerlediğini izleyen ilk çalışma. Sanal evren gelişirken, evrenle birlikte genişleyen maddenin bir kısmı kısa sürede kütleçekimle yoğunlaşarak ipliksi yapılar, gökadalar ve gökada kümeleri oluşturuyor. Yukarıdaki video, bu değişen evrenin bir bölümünün etrafında dolaşan sanal bir kameranın bakış açısını veriyor: önce karanlık maddenin evrimini, ardından sıcaklığa göre kodlanmış hidrojen gazını (0:45), sonra helyum ve karbon gibi ağır elementleri (1:30) ve en sonunda yeniden karanlık maddeyi (2:07) gösteriyor. Sol altta Büyük Patlama’dan bu yana geçen zaman, sağ altta ise gösterilen maddenin türü listeleniyor. Patlamalar (0:50), gökada merkezlerindeki süper kütleli kara deliklerin sıcak gazdan kabarcıklar püskürttüğünü betimliyor. Illustris ile gerçek evren arasında ilginç uyuşmazlıklar da var ve bunlar inceleniyor; benzetimin yaşlı yıldızları gereğinden fazla üretmesinin nedeni de bunların arasında.