Alev Bulutsusu, Orion'un Kuşağı yönündeki tozlu ve kalabalık yıldız oluşum bölgelerini gösteren bu optik görüntüde hemen göze çarpıyor. Üstelik yalnızca 1.400 ışık yılı uzakta. Ancak Chandra Gözlemevi'nin X-ışını verileri ve Spitzer Uzay Teleskobu'nun kızılötesi görüntüleri, parlayan gazın ve görüşü örten toz bulutlarının içine girmenizi sağlayabilir. İmlecinizi kaydırdığınızda (ya da görsele tıkladığınızda), yakın zamanda oluşmuş ve bulutsunun içine gömülü NGC 2024 kümesindeki pek çok yıldız ortaya çıkacak. Bu yıldızların yaşları 200.000 yıldan 1,5 milyon yıla kadar değişiyor. X-ışını/kızılötesi bileşik görüntü katmanı, Alev'in merkezinde yaklaşık 15 ışık yılı genişliğinde bir alanı kapsıyor. X-ışını/kızılötesi veriler ayrıca en genç yıldızların Alev Bulutsusu kümesinin orta kesimlerinde toplandığını gösteriyor. Oysa bu, yıldız oluşumuna dair en basit “yıldız beşiği” modellerinin öngördüğünün tam tersi. Bu modellere göre yıldız oluşumu, bir moleküler bulut çekirdeğinin daha yoğun merkezinde başlar. Bu sonuç daha karmaşık bir modele ihtiyaç olduğunu söylüyor; belki merkezde yıldız oluşumu daha uzun süre devam ediyordur ya da alt kümelerin birleşmeleri nedeniyle daha yaşlı yıldızlar merkezden dışarı savruluyordur.