Bir başka Sevgililer Günü'nde (14 Şubat 1990), Güneş'ten yaklaşık 6,4 milyar kilometre uzakta yol alan Voyager 1 uzay aracı geriye dönüp Güneş Sistemimizin tarihteki ilk aile portresini çekti. Tam portre, 60 karelik bir mozaik; ekliptik düzleminin 32 derece üstünden bakılarak oluşturuldu. Bu mozaiğin içinde, Voyager'ın geniş açılı kamerasının kadrajları solda iç Güneş Sistemi boyunca taranıyor; sağ uçta ise o dönemde Güneş Sistemi'nin en dış gezegeni sayılan gaz devi Neptün'le birleşiyor. Venüs, Dünya, Jüpiter, Satürn, Uranüs ve Neptün'ün konumları harflerle işaretlenmiş; Güneş ise kareler çemberinin merkezine yakın, parlak bir nokta olarak görünüyor. Her gezegen için verilen küçük ek kareler, Voyager'ın dar alanlı kamerasından alınmış görüntüler. Portrede görünmeyenler de var: Merkür, Güneş'e fazla yakın kaldığı için seçilemedi; Mars ise ne yazık ki kameranın optik sisteminde saçılan güneş ışığı tarafından gizlendi. Küçük ve sönük Plüton'un bulunduğu bölgeyse bu portrede hiç kapsanmadı.