Gökadalar, Yıldızlar ve Toz

Bu derin kozmik gökyüzü manzarasında sivri yıldızlar ve hayaletimsi şekiller her yerde. Özenle kurgulanmış bu görüş alanı, Pegasus takımyıldızı yönünde gökyüzünde yaklaşık 2 Dolunay genişliğini kapsıyor. Elbette daha parlak yıldızlarda, yansıtmalı teleskopların içindeki taşıyıcı desteklerin sık görülen bir sonucu olan kırınım dikenleri belirgin. Bu yıldızlar kendi Samanyolu gökadamızın içinde yer alıyor. Sönük ama her yana yayılmış yıldızlararası toz bulutları, galaktik düzlemin üzerinde süzülür ve Samanyolu’nun birleşik yıldız ışığını çok hafif biçimde yansıtır. “Yüksek enlem sirrüsü” ya da “integrated flux nebulae” (bütünleşik akı bulutsuları) diye bilinen bu yapılar, moleküler bulutlarla ilişkilidir. Bu görüntüde, MBM 54 olarak kataloglanan dağınık bulut, bin ışık yılından daha yakın bir uzaklıkta olup sahnenin büyük kısmını dolduruyor. Bu hayaletimsi perdelerin ardından, Samanyolu’nun çok ötesindeki başka gökadalar da seçilebiliyor. Bunların arasında, yaklaşık 60 milyon ışık yılı uzaktaki dikkat çekici sarmal gökada NGC 7497 de var. Alanın merkezine yakın, neredeyse kenardan görülüyormuş gibi duran NGC 7497’nin kendi sarmal kolları ve toz şeritleri, Samanyolu’nun yıldız ve toz renklerini adeta yankılıyor.