1977'de dış gezegenlere yönelik büyük turuna fırlatılan ikiz Voyager uzay araçları, şansın da yardımıyla yakındaki yıldızlara göre Güneş'in hareket yönüyle kabaca aynı doğrultuya doğru ilerliyordu. Otuz beş yıl sonra, Voyager 1'in Güneş'in heliosferi ile yıldızlararası uzay arasındaki sınıra yaklaştığı görülüyor. Elbette heliosfer, Güneş rüzgârının ve Güneş'in manyetik alanının etkisiyle tanımlanan Güneş bölgesidir. Peki bir uzay aracının yıldızlararası uzaya geçip geçmediğini nasıl anlarsınız? Bir ipucu, yüksek enerjili kozmik ışınların tespitinde aniden bir artış olmasıdır. Bu yüksek enerjili parçacıklar, gökadamızdaki uzak süpernovalar tarafından hızlandırılıp yıldızlararası uzayda yol alır; ancak normalde heliosfer tarafından saptırılır ya da yavaşlatılır. Eylül 2011'den 2012'ye uzanan 12 aylık dönemi kapsayan bu grafik, Voyager 1'in son aylarda kozmik ışın parçacıklarını algılama hızında çarpıcı bir artış kaydettiğini gösteriyor. Voyager 1 şu anda Güneş'ten 18 milyar kilometre uzakta ve yakında, Dünya'dan çıkıp yıldızların bölgesine giren ilk uzay aracı olabilir.