Samanyolu gökadamızın kalabalık düzlemini ikiye bölen geniş karanlık kuşağın bir parçası olan Aquila Yarığı, parlak Altair yıldızının ve Yaz Üçgeni’nin yakınlarında, kuzey yarımkürenin yaz göklerinde yay çizerek uzanır. Samanyolu’nun soluk yıldız ışığına karşı bir siluet gibi görünen bu tozlu moleküler bulutlar, muhtemelen yüz binlerce yıldızın oluşmasına yetecek ham maddeyi barındırıyor. Bu yüzden gökbilimciler, yıldız doğumunun belirgin izlerini bulmak için bu bulutları hevesle tarıyor. Bu teleskopik yakın plan, LDN 673 olarak tanımlanan parçalı Aquila karanlık bulut kompleksinin bulunduğu bölgeye bakıyor. Görüntü alanı, dolunaydan biraz daha geniş bir görüş açısına yayılıyor. Sahnedeki genç yıldızlarla ilişkili enerjik dışa akışların görülebilir işaretleri arasında, sol üstteki küçük kırmızımsı bulutsuluk RNO 109 ile merkezin üstünde ve sağında yer alan Herbig-Haro cismi HH32 bulunuyor. Aquila’daki bu karanlık bulutların uzaklığının yaklaşık 600 ışık yılı olduğu tahmin ediliyor. Bu mesafede, bu görüş alanı yaklaşık 7 ışık yılına karşılık geliyor.