Etkin gökada NGC 1275, büyük ve bize görece yakın Perseus Gökada Kümesi’nin merkezindeki baskın üyedir. Görünür dalga boylarında göze hayli çarpıcı görünen bu etkin gökada, aynı zamanda güçlü bir X-ışını ve radyo ışıması kaynağıdır. NGC 1275, içine düşen tüm gökadaların maddesini yutarak beslenir; bu süreç sonunda gökadanın çekirdeğindeki süperkütleli kara deliğe yakıt taşınır. Hubble Uzay Teleskobu’nun arşiv verilerinden yeniden oluşturulan bu renkli bileşik görüntü, geride kalan gökada enkazını ve parlayan gazdan oluşan ipliksi yapıları öne çıkarıyor; bunların bazıları 20.000 ışık yılına kadar uzanır. Bu iplikçikler, gökadaların çarpışmalarının yarattığı kargaşanın onları yok etmesi beklenirken bile NGC 1275’te varlığını sürdürüyor. Peki onları bir arada tutan ne? Gözlemler, kara deliğin etkinliğinin gökadanın merkezinden dışarı ittiği bu yapıların manyetik alanlar tarafından bir arada tutulduğunu gösteriyor. Perseus A adıyla da bilinen NGC 1275, 100.000 ışık yılından daha geniş bir alana yayılır ve yaklaşık 230 milyon ışık yılı uzaklıktadır.