Bu teleskopik görüntüde, Ay terminatörü boyunca (geceyle gündüzü ayıran gölge çizgisi) dağların ve krater duvarlarının keskin gölgeleri belirginleşiyor. Elbette terminatör çizgisine yakın Ay yüzeyinden bakılsaydı, Güneş yeni doğuyor olur ve hâlâ Ay ufkuna çok yakın görünürdü. Ancak soldaki küçük ek görüntü, Ay’daki daha zor yakalanan bir gün doğumu olayını öne çıkarıyor. Doğu duvarındaki bir açıklıktan içeri süzülen düşük açılı güneş ışığı, çapı 45 kilometre olan Hesiodus kraterinin normalde gölgede kalan tabanında uzun bir gün doğumu ışını oluşturuyor. Gün doğumu ışınları kısa ömürlüdür; teleskoplu Ay meraklıları için yakalamak oldukça keyifli olabilir. Hesiodus ve başka kraterlerde görülen bu ışının ortaya çıkış zamanı, gözlemcinin konumuna göre hesaplanabilir. İlk dördün evresindeki Ay’ın bu fotoğrafı, 22 Şubat’ta 23:45 UT’de Almanya’nın Stuttgart kentinden kaydedildi. Küçük ek görüntüde, daha büyük olan Pitatus krateri sağ tarafta yer alıyor. Konum göstergesi olarak, Hesiodus ve Pitatus fotoğrafın alt kısmında daire içine alınmış.