Bir kuyrukluyıldızın çekirdeği acaba nasıl görünür? Güneş Sistemi’nin ilk maddesinden oluşan kuyrukluyıldız çekirdeklerinin, çok kirli buzdağlarına benzediği düşünülüyordu. Ne var ki yer tabanlı teleskoplar, Güneş’e yaklaşan etkin kuyrukluyıldızların yalnızca etraflarındaki gaz ve toz bulutunu gösterebildi. Net seçilebilen şey, kuyrukluyıldızın koması ve ona özgü kuyruklardı. Ancak 1986’da Avrupa uzay aracı Giotto, bir kuyrukluyıldızla karşılaşıp çekirdeğini fotoğraflayan ilk uzay aracı gruplarından biri oldu. Güneş’e yaklaşırken Halley’in çekirdeğinin yanından geçti ve onu görüntüledi. Giotto’nun kamerasından gelen veriler, yaklaşık 15 kilometre çapındaki patates biçimli çekirdeğin bu geliştirilmiş görüntüsünü üretmek için kullanıldı. Koyu renkli çekirdeğin bazı yüzey ayrıntıları sağda görülürken, Halley’in komasına doğru akan gaz ve toz solda yer alıyor. Halley Kuyrukluyıldızı her 76 yılda bir iç Güneş Sistemi’ne geri döner; her gelişinde de çekirdek, buz ve kayadan oluşan yaklaşık 6 metre kalınlığında bir tabakayı uzaya saçar. Halley’in çekirdeğinden kopan bu döküntüler zamanla dağılıp yörünge boyunca bir iz oluşturur. Bu iz, her yıl ekimdeki Orionidler meteor yağmurunun ve her mayıstaki Eta Aquariidler meteor yağmurunun kaynağıdır.