Büyük bir keşif, verilerin içinde sessizce saklanıyormuş. American Astronomical Society toplantısı için gökadanın sarmal kolları üzerine bir sunum hazırlarken, tamamen tesadüfen Tom Dame (Harvard-Smithsonian CfA) bunu fark etti: Samanyolu’nda yeni bir sarmal kol. Bu kol, bu çizimde Uzak 3 kpc Kolu olarak etiketlenmiş. Güneş’in karşı tarafında yer alıyor ve gökada merkezinden 3 kpc (kiloparsek) yani yaklaşık 10.000 ışık yılı uzaklıkta bulunuyor. 1950’lerin ortalarından beri varlığı bilinen Yakın 3 kpc Kolu ile birlikte, iç bölgelerdeki bu karşılıklı kollar artık gökadanın basit bir simetriye sahip olduğunu ortaya koyuyor. Kollar, Samanyolu’nun merkez çubuğunun iki yanında akarken şoklanan yıldızlararası gaz ile tanımlanıyor. Dame ve çalışma arkadaşı Patrick Thaddeus, galaktik düzlem boyunca karbon monoksit moleküllerinin yaydığı sinyali izleyen emisyon üzerinden, radyo verilerinde her iki iç sarmal kolun da varlığını kayda geçirdi. Peki bu karşılıklı kollarda ne kadar yıldız oluşumu gerçekleşiyor? Bu görsel, kollar boyunca yıldızları ve yıldız oluşum bölgelerini gösterse de, Yakın 3 kpc Kolu’nda yıldız oluşumu aramaya yönelik son girişim 1980’de yapılmıştı ve hiçbir bulguya ulaşamamıştı. Uzak 3 kpc Kolu’nun keşfi, Samanyolu’nun merkeziyle ilgili bu ve başka ilgi çekici sorulara yönelik merakı yeniden canlandırdı.