MS 1006 yılında, Dünya’nın gökyüzünü kayıtlı insanlık tarihinin muhtemelen en parlak süpernovası olan yeni bir yıldız aydınlattı. Yıldız patlamasından geriye kalan ve güney göğündeki Kurt (Lupus) takımyıldızında bulunan genişleyen enkaz bulutu, bugün hâlâ elektromanyetik tayfın dört bir yanında kozmik bir ışık gösterisi sergiliyor. Nitekim bu bileşik görüntü, Chandra Gözlemevi’nden gelen mavi renkte X-ışını verilerini, sarımsı tonlarda optik verileri ve kırmızı renkte radyo görüntü verilerini bir araya getiriyor. Bugün SN 1006 süpernova kalıntısı olarak bilinen bu enkaz bulutunun çapı yaklaşık 60 ışık yılı. Bunun, bir beyaz cüce yıldızın geride kalan kalıntıları olduğu düşünülüyor. İkili bir yıldız sisteminin parçası olan bu yoğun beyaz cüce, zamanla eş yıldızından madde çekip biriktirdi. Kütle birikimi sonunda, cüce yıldızı yok eden termonükleer bir patlamayı tetikledi. Süpernova kalıntısının uzaklığı yaklaşık 7.000 ışık yılı olduğundan, patlama aslında ışık 1006 yılında Dünya’ya ulaşmadan 7.000 yıl önce gerçekleşmişti. Kalıntıdaki şok dalgaları parçacıkları aşırı enerjilere hızlandırır; bu süreçlerin, gizemini koruyan kozmik ışınların kaynaklarından biri olduğu düşünülüyor.