26 Haziran 1730’da doğan astronom Charles Messier, 18. yüzyıl Fransa’sının göklerinde kuyruklu yıldız arıyordu. Karışıklık olmasın, avı daha verimli olsun diye bu cismi de titizlikle kuyruklu yıldız olmadığı kesin olan şeyler listesinin 27 numarası olarak kayda geçirdi. Oysa 21. yüzyıl astronomları onu bir Gezegenimsi Bulutsu diye sınıflandırıyor. Adı öyle olsa da gezegen değil; küçük bir teleskopta yuvarlak, gezegenimsi görünebildiği için bu isim yerleşmiş. Messier 27 (M27), çekirdeğindeki nükleer yakıtı tükenen Güneş benzeri bir yıldızın oluşturduğu gazlı bir ışıma bulutsusuna çok iyi bir örnek. Yıldızın dış katmanları uzaya savruldukça bulutsu şekillenir. Gördüğümüz parıltı ise, ölmekte olan yıldızın güçlü ama gözle görünmeyen morötesi ışığı ile uyarılan atomların ışımasından doğar. Halk arasında Dambıl Bulutsusu adıyla bilinen bu güzel simetrili yıldızlararası gaz bulutu, çap olarak 2,5 ışık yılından büyüktür. Vulpecula (Tilki) takımyıldızı yönünde, yaklaşık 1.200 ışık yılı uzaklıkta yer alır. Bu etkileyici renkli bileşik görüntü, bulutsudaki ince jet ayrıntılarını öne çıkarıyor. Görüntü, Hawaii’de konumlandırılmış robotik bir teleskopla; oksijen atomlarının ışımasına duyarlı dar bant süzgeçler (yeşil gösterilmiş) ve hidrojen atomlarının ışıması kullanılarak kaydedildi. Hidrojen ışıması kırmızı (H-alfa) ve daha sönük mavimsi tonlar (H-beta) olarak görülür.