Satürn’ün pürüzlü uydusu Rhea, bildiğimiz en yaşlı yüzeylerden birine sahip. Son milyar yıl içinde pek değişmediği düşünülen Rhea, öylesine eski kraterler barındırıyor ki, kenarları artık düzgün bir çember gibi görünmüyor; daha yakın dönemlerde oluşan yeni kraterler bu eski izlerin sınırlarını bozmuş. Dünya’nın Ayı gibi, Rhea da Satürn’e gelgit kilidiyle bağlı dönüyor. Bu yüzden yukarıdaki görüntü, Rhea’nın her zaman Satürn’e bakan yüzeyinin bir bölümünü gösteriyor. Rhea’nın hareket yönüne bakan yüzü, geride kalan yüzüne göre daha yoğun biçimde kraterli. Rhea büyük ölçüde su buzundan oluşuyor; ancak yaklaşık yüzde 25 oranında kaya ve metal de içerdiği düşünülüyor. Yukarıdaki görüntü, şu anda Satürn yörüngesinde dolanan robot Cassini uzay aracı tarafından çekildi. Cassini, Rhea’nın yanından geçen ay hızla süzülerek geçti ve yaklaşık 350.000 kilometre uzaklıktan yukarıdaki görüntüyü kaydetti. Rhea’nın çapı 1.500 kilometre; bu da onu Titan’dan sonra Satürn’ün ikinci büyük uydusu yapıyor. Rhea’nın yüzeyindeki bazı ayrıntılar hâlâ açıklanabilmiş değil; görüntünün üst kısmına yakın görülenler gibi geniş, açık renkli lekeler bunlardan biri.