Orion Bulutsusu'ndan gaz mermileri neden fırlıyor? Henüz kimse kesin olarak bilmiyor. İlk kez 1983'te keşfedilen her bir mermi, aslında Güneş Sistemimiz kadar büyük. Ayrıca IRc2 adı verilen merkezi bir kaynaktan yaklaşık 400 km/s hızla uzaklaşıyor. Hızları ve IRc2'ye olan uzaklıkları kullanılarak hesaplanan mermilerin yaşı ise çok genç; tipik olarak 1.000 yıldan daha az. Mermiler Orion Bulutsusu'nun içinden geçip ilerlerken, az miktardaki demir gazı her merminin ucunun mavi parlamasına neden oluyor. Her mermi, ısınmış hidrojen gazının ışığıyla parlayan tüp biçimli bir sütunu da arkasında bırakıyor. Yukarıdaki görüntüde, Orion mermileri Gemini North teleskobunun uyarlamalı optik teknolojisi sayesinde benzeri görülmemiş bir ayrıntıyla kaydedildi. M42 yani Orion Bulutsusu, bize en yakın büyük yıldız oluşum bölgesi. Değişip duran toz ve gazla, parlak yıldızlarla dolu. Orion Bulutsusu yaklaşık 1.500 ışık yılı uzaklıkta bulunur. Orion takımyıldızı yönünde, çıplak gözle de görülebilir.