Bu bakteriler başka bir gezegende bile hayatta kalabilir. Dünya’daki bir laboratuvarda, Deinococcus radiodurans (D. rad) aşırı düzeyde radyasyona, çok uç sıcaklıklara, susuz kalmaya ve genotoksik kimyasallara maruz kalmaya dayanabiliyor. Daha da şaşırtıcı olanı, kendi DNA’larını onarabilmeleri. Bunu genellikle 48 saat içinde yapıyorlar. Ekstremofil olarak bilinen, bakteri türlerinden D. rad gibi örnekler, NASA’nın ilgisini çekiyor. Bunun nedenlerinden biri, başka dünyalarda insan astronotların hayatta kalmasına yardımcı olacak şekilde uyarlanabilme ihtimalleri. D. rad’in DNA’sına ait yakın tarihli bir harita, biyologların bu canlıların dayanıklılığına yeni yetenekler eklemesine kapı aralayabilir. Örneğin ilaç üretmek, suyu arıtmak ve oksijen üretmek gibi. Hatta şimdiden, zehirli cıva dökülmelerinin temizlenmesine yardımcı olmak için genetik olarak değiştirilmiş durumdalar. Muhtemelen günümüze ulaşabilmiş en eski yaşam biçimlerinden biri olan D. rad, 1950’lerde tesadüfen keşfedildi. Gıda koruma tekniklerini inceleyen bilim insanları, onu kolay kolay öldüremeyince bu dayanıklılık ortaya çıktı. Yukarıdaki görüntüde, Deinococcus radiodurans bir kap içinde sessizce çoğalıyor.