Tekboynuz (Monoceros) takımyıldızındaki büyük bir moleküler bulutun kenarında, yaklaşık 3.000 ışık yılı ötede, karanlık toz lifleri ışıldayan hidrojen gazının önünde siluet gibi beliriyor. Rozet Bulutsusunun bu yakın plan görüntüsü, bölgede yıldız oluşumunun hâlâ sürdüğünü çarpıcı biçimde hissettiriyor. Karanlık lifler, sıcak ve genç yıldızlardan gelen rüzgârlar ile ışınım tarafından oyulup şekillendiriliyor. Genç yıldızların morötesi ışınımı, çevredeki hidrojen atomlarından elektronları da koparıyor. Elektronlar atomlarla yeniden birleştiğinde ise, daha uzun dalga boylarında ve daha düşük enerjili ışık yayılıyor; bu, parlak tayf çizgilerinden oluşan iyi bilinen bir ayırt edici desen olarak karşımıza çıkıyor. Görünür dalga boylarında bu desenin en güçlü ışıma çizgisi tayfın kırmızı bölümünde yer alır ve “Hidrojen-alfa” ya da kısaca H-alfa diye bilinir. Samanyolu gökadamızdaki H-alfa ışımasını tarayan bir çalışma olan IPHASın parçası olan bu görüntü, yaklaşık 25 ışık yıllık bir alanı kapsıyor.