Sefeo (Cepheus) takımyıldızında, yaklaşık 2.000 ışık yılı uzaktaki etkin bir yıldız oluşum bölgesi olan IC 1396’nın bu yakın planında, parıldayan hidrojen gazı bulutları, karanlık toz şeritleriyle ürkütücü bir biçimde iç içe geçiyor. Bu ve benzeri ışıma bulutsularında, sıcak ve genç bir yıldızdan gelen enerjik morötesi ışık, çevredeki hidrojen atomlarından elektronları koparır. Elektronlar atomlarla yeniden birleştiğinde, daha uzun dalga boylu ve daha düşük enerjili ışık yayarlar. Bu ışık, iyi bilinen karakteristik bir parlak tayf çizgileri örüntüsü oluşturur. Görünür dalga boylarında bu örüntünün en güçlü ışıma çizgisi tayfın kırmızı bölümündedir ve “Hidrojen-alfa” ya da kısaca H-alfa olarak bilinir. Samanyolu Gökadası’ndaki H-alfa ışımasını tarayan bir çalışma olan IPHAS’ın parçası olan bu görüntü, yaklaşık 20 ışık yılına yayılır. IC 1396 içindeki parlak ve yoğun bölgeleri öne çıkarır; buralar büyük olasılıkla kütleli yeni yıldızların doğduğu yerlerdir.