Hibrit Güneş Tutulması

Nisan ayının nefes kesen Dünya merkezli göksel olayı, Güneş’in ender görülen bir hibrit tutulmasıydı. Gözlemcinin konumuna bağlı olarak ya tam tutulma ya da halkalı tutulma izlenebiliyordu. Fred Espenak için tutulma tamdı. Galapagos’un yaklaşık 2.200 kilometre batısında, Ay’ın gölge izinin ortalarında, hafifçe sallanan bir gemideyken Ay’ın silueti kısa bir süreliğine parlak Güneş diskini kusursuz biçimde kapattı. Kamerası, tam tutulma anını yakaladı; geniş Güneş koronası ve Güneş’in kenarı üzerinde yükselen çıkıntılar (prominensler) görüntüde belirginleşti. Ama Stephan Heinsius için, Panama’daki Penonome Havaalanı’nda, gölge izinin sonlarına yakın bir noktada Ay’ın görünen boyutu yeterince küçülmüştü. Bu da halkalı tutulma oluşturdu; Güneş’in parlak diski, eksiksiz bir halka halinde, çarpıcı bir ateş çemberi gibi göründü. Yukarıda, iki konumdan çekilen görüntüler karşılaştırılıyor. Peki böyle bir hibrit tutulma ne kadar nadir? Hesaplamalar, 21. yüzyılda Güneş tutulmalarının yalnızca %3,1’inin (224 tutulmadan 7’si) hibrit olduğunu gösteriyor. MÖ 2000 ile MS 4000 arasındaki dönemde ise hibritler, tüm Güneş tutulmalarının yaklaşık %5’ini oluşturuyor.