Gökyüzünde bir meteor izinin o kısacık parıltısını çok büyük bir teleskopla yakalayıp izlemek neredeyse imkânsızdır. Ama 12 Mayıs 2002'de astronomların şansı yaver gitti: Paranal Gözlemevi'ndeki tayfölçerlerinin dar yarığından parlak bir meteor tesadüfen geçti; üstelik bu alet Paranal Observatory'de bulunuyordu. O sırada tayfölçer, bir süpernovadan gelen ışığı incelemek için kullanılıyordu. Uzak bir yıldız patlamasında atomların ürettiği çok sayıdaki yakın kızılötesi ışıma çizgisi ayrıştırılıyor ve kaydediliyordu. Aşağıdaki sanatsal montajda Paranal'daki meteor çizgisi ve Very Large Telescope birimleri görülüyor. a paneli, yakın kızılötesi gökyüzü arka plan tayfı ile 12 Mayıs meteorunun birleşik kaydını gösteriyor. b panelinde ise arka plan katkıları çıkarıldıktan sonra, yalnızca meteorun ışıma tayfı yer alıyor. Meteor ışıması, yaklaşık 100 kilometre yükseklikte, parlayan iz boyunca aşırı ısınmış havada çarpışan oksijen ve azot atomları ile moleküllerinden kaynaklanır.