Ortaçağ simyacıları sıradan metalleri altına dönüştürmenin hayalini kurmadan çok önce, RDCS 1252.9-2927 olarak kataloglanan bu dev gökada kümesindeki yıldız ocakları hafif elementleri ağır olanlara çoktan dönüştürmüştü. Sahte renkli bileşik görüntüde kümenin tek tek gökadaları, optik ve yakın kızılötesi dalga boylarında kırmızı, sarı ve yeşil tonlarda seçilebiliyor. X-ışını verileri (mor) ise ağır elementlerce zenginleşmiş sıcak küme içi gazı ortaya çıkarıyor. Yörüngedeki Chandra ve XMM-Newton X-ışını teleskoplarının yanı sıra Hubble Space Telescope ve yer tabanlı VLT ile çalışan gökbilimcilerin dikkatini çeken bu gökada kümesi, yaklaşık 9 milyar ışık yılı uzaklıkta yer alıyor. Bu da onun, Evren’in 5 milyar yıldan daha genç olduğu bir dönemde var olduğu anlamına geliyor. 200 trilyon Güneş’ten daha büyük ölçülen kütlesi, bu gökada kümesini Evren bu kadar gençken bulunmuş en büyük kütleli nesne yapıyor. Ölçülen kümedeki element bollukları, ağır elementlerin çoğunun erken dönemde büyük kütleli yıldızlar tarafından sentezlendiği fikriyle uyumlu. Ancak güncel kuramlar, erken Evrende bu kadar büyük bir kümenin ender olması gerektiğini öne sürüyor.