Bu bileşik görüntüde, ünlü Yengeç Bulutsusu’nun iç bölgesinin tam merkezinde Yengeç Atarcası (pulsar) yer alıyor. Bu, bir şehir büyüklüğünde, güçlü manyetik alana sahip bir nötron yıldızı; saniyede 30 kez dönüyor. Etkileyici kare, Hubble Space Telescope’dan gelen optik verileri (kırmızı) ile Chandra Observatory’nin X-ışını görüntülerini (mavi) bir araya getiriyor. Aynı veriler, çok sevilen Yengeç Atarcası filmlerinde de kullanılmıştı. Bir kozmik dinamo gibi davranan pulsar, bulutsudan gelen optik ve X-ışını ışımasını besliyor. Yüklü parçacıkları hızlandırıyor ve ürpertici biçimde parlayan X-ışını jetlerini üretiyor. Halka benzeri yapılar ise yüksek enerjili parçacıkların bulutsu malzemesine çarpıp enerji boşalttığı, X-ışını yayan bölgeler. En içteki halkanın çapı yaklaşık 1 ışık yılı. Güneş’ten daha büyük kütleye ve bir atom çekirdeği yoğunluğuna sahip bu dönen pulsar, patlayarak yok olan büyük kütleli bir yıldızın çökmüş çekirdeği. Bulutsuysa, o yıldızın dış katmanlarından geriye kalan ve hâlâ genişleyen kalıntıdır. Süpernova patlaması 1054 yılında gözlemlenmişti.