Yaklaşık 400 yıl önce gökbilimci Johannes Kepler, kuyrukluyıldızların kuyruklarının bir güneş esintisiyle savrulduğunu gözledi. Ardından, uzayda da benzer biçimde, uygun şekilde tasarlanmış yelkenlerle yol alınabileceğini öne sürdü. Bugün, güneş ışığının gerçekten de kuyrukluyıldız kuyruklarını iten bir kuvvet ürettiği yaygın biçimde kabul ediliyor. Büyük ve yansıtıcı bir yansıtıcı yelken de bir uzay aracını itmek için pratik bir yöntem olabilir. Hatta yukarıdaki çizim, NASA merkezlerinde, ışığı ultra ince bir yelkenden yansıtıp aracı geliştirilen bir yıldızlararası sonda tasarımı kapsamında güneş ışığıyla itilen bir konsepti temsil ediyor. Yaklaşık yarım kilometre genişliğindeki narin güneş yelkeni uzayda açılacaktı. Güneş ışığının sürekli basıncı, aracı sonunda geleneksel roketlerle ulaşılabilecek hızların yaklaşık beş katına çıkaracaktı; hem de hiç yakıt gerektirmeden! Böyle bir sonda 2010'da fırlatılsaydı, yıldızlararası uzaya doğru yol alan en uzaktaki uzay aracı Voyager 1'i 2018'de yakalayabilirdi. Yani Voyager'ın 41 yılda kat edeceği mesafeyi sekiz yılda almış olurdu.