Sarmal gökadalarda, genç yıldızlardan oluşan görkemli kıvrımlı kollar ile yıldızlararası gaz ve toz, şişkin bir gökada çekirdeğinin çevresinde bir disk içinde döner. Eliptik gökadalar ise daha sade görünür: çoğunlukla yaşlı yıldızların rastgele dağıldığı, gaz ve tozdan da büyük ölçüde yoksun sistemlerdir. Bu yüzden gökbilimciler, yaklaşık 49 milyon parsek uzaktaki genç bir eliptik gökada olan NGC 1700'de, yaklaşık 28.000 parsek genişliğinde dönen bir disk halinde çok milyon derecelik sıcak gaz bulunduğuna işaret eden kanıtları bulunca heyecanlandı. Bu kanıtlar, yörüngede çalışan Chandra Gözlemevi'nin kaydettiği verilere dayanıyor. Chandra'nın keskin NGC 1700'ün X-ışını görüntüsü yukarıda görülüyor. Kütleçekimi dengeleyen bu X-ışını sıcak diskinin dönmesi (şimdiye dek keşfedilmiş türünün en büyüğü), bu sahte renkli görüntüde gökadaya belirgin, kutu biçimli bir profil kazandırıyor. Diskin kökenine dair kuramlar, NGC 1700'ün kozmik ölçekte bir gökada birleşmesinin ürünü olabileceğini söylüyor; belki de bir sarmal gökada ile bir eliptik gökadanın çarpışıp kaynaşmasıyla. NGC 1700, akıp giden Eridanus (Irmak) takımyıldızı yönünde, küçük teleskoplarla da güçlükle seçilebiliyor.