Nisan ve Mayıs boyunca gözler, gün batımından hemen sonra parlak gezegenleri ve hilal Aylarıyla görsel bir şölen sunan batı akşam göğüne çevrilmişti. Bu arada Güneş’in kendisi de ufkun altına sessizce süzülmekle yetinmiyordu. Örneğin 2 Mayıs’ta, neredeyse eşzamanlı iki patlamayla enerjik parçacıklardan oluşan iki dev bulut Güneş yüzeyinden uzaya fırladı. Koronal kütle atımı (CME) denen bu olaylar, Güneş’i sürekli izleyen SOHO uzay aracı üzerindeki kameraların ürettiği bu bileşik görüntüde, yaklaşık saat 2 ve saat 8 yönlerine yerleşmiş büyük “baloncuklar” gibi görünüyor. Ölçek vermesi için, patlamaların gerçekleştiği zamana yakın kaydedilmiş Güneş’in aşırı morötesi görüntüsü merkeze bindirilmiş. Onu çevreleyen boş bölge ise SOHO’nun koronagraf kameralarından birindeki örtücü diske karşılık geliyor. Saatte milyonlarca kilometre hızla dışarı doğru ilerleyen bu iki CME, güzel gezegenimizi ıskaladı. Ama Dünya’nın manyetosferine çarpanlar, çoğu zaman kutup ışıklarını ve çeşitli kesintileri tetikler.