Deep Space 1 uzay aracının yenilikçi iyon motoru tam güçte çalıştığında yaklaşık 0,009 N itki üretiyor. Bu öyle bir kuvvet ki, Dünya’da bir kâğıt parçasını neredeyse havada tutmaya yetecek kadar! Yine de güneş panelleriyle beslendiği için iyon itki sistemleri kesintisiz çalıştırılabiliyor. Bu yüzden uzun süreli uzay görevlerinde, güçlü ama kısa süreli patlamalar yapan ve verimi daha düşük kimyasal roketlere kıyasla sonunda üstün geliyor. Burada Deep Space 1’i bir montaj odasında asılı halde görüyorsunuz; katlanmış güneş paneli, dairesel iyon itki modülünün üzerinde duruyor. Deneysel otonom yazılım ile başarılı bir teknoloji gösterimi yapan uzay aracı, 1999 Temmuz’unda 9969 Braille asteroitinin yakınından geçti. Aynı yılın Kasım ayında ise geniş alan yıldız izleyici kamerası arızalanınca robot sondanın neredeyse kaybedilmesi söz konusu oldu. Ancak mühendisler, seyrüsefer sistemini araçtaki başka bir kamerayı kullanacak şekilde yeniden programlamayı başardı ve 28 Haziran 2000’de iyon motoru yeniden tam güce çıkarıldı. Şimdi Deep Space 1’in maceraları sürüyor. Yıldızlara bakarak yeniden yön bulan Deep Space 1’in, periyodik Borrelly Kuyrukluyıldızı ile bugün buluşması planlanıyor.