Mars, adını Roma’nın savaş tanrısından alan Kızıl Gezegen, iki küçük uyduya sahip: Phobos ve Deimos. İsimleri, Yunancada Korku ve Panik anlamına gelen sözcüklerden geliyor. Bu Mars uyduları, Mars ile Jüpiter arasındaki ana asteroit kuşağından kopup gelmiş ve Mars tarafından yakalanmış asteroitler olabilir. Hatta belki de Güneş Sistemi’nin daha uzak bölgelerinden geldiler. Bu 1978 tarihli Viking 1 yörünge aracı görüntüsünde, en büyük uydu olan Phobos’un gerçekten de yoğun kraterli, asteroit benzeri bir cisim olduğu görülüyor. Yaklaşık 27 kilometre çapındaki Phobos, Mars göğünde adeta jet gibi geçer. Üstelik Mars’ın batı ufkundan doğup doğuda batar; 8 saatten kısa sürede bir turunu tamamlar. Ama Phobos’un sonu pek parlak değil. Mars’a o kadar yakın döner (yüzeyin yaklaşık 5.800 kilometre üzerinde; Ay’ımız ise Dünya’dan yaklaşık 402.000 kilometre uzakta) ki, gelgit kaynaklı kütleçekim etkileri onu yavaş yavaş aşağı çekiyor. Yaklaşık 100 milyon yıl içinde büyük olasılıkla Mars’a çarpacak ya da amansız gelgit kuvvetlerinin yarattığı gerilimle parçalanacak. Ortaya çıkan enkaz da Mars’ın etrafında bir halka oluşturacak.