Kutup ışıkları (aurora) genellikle bulutların çok daha üzerinde oluşur. Bu parıltı, Güneş'ten fırlayan yüksek hızlı parçacıkların Dünya atmosferinin üst katmanlarında hava moleküllerine çarpmasıyla ortaya çıkar. Örneğin bir oksijen molekülü, bir Güneş parçacığıyla çarpışmada kaybettiği elektronu yeniden aldığında yeşil ışık yayar. Bir auroranın en alt kısmı tipik olarak 100 kilometre yükseklikte görülür; bulutların büyük bölümü ise genellikle yalnızca yaklaşık 10 kilometrenin altında bulunur. Bulutlarla auroraların göreli yükseklikleri, auroranın nispeten sık görüldüğü İzlanda'da çekilen yukarıdaki fotoğrafta çok net seçiliyor. Geçtiğimiz hafta sonu, şimdiye dek kaydedilmiş en büyük güneş lekesi gruplarından biri patlamalı Güneş etkinliğiyle ilişkilendirildi. Bunun sonucunda Dünya'da geniş alanlara yayılan aurora gösterileri ortaya çıktı. Dünya'nın kuzey yarımküresinde auroralar çoğu zaman yalnızca çok kuzeyde görülebilir; ancak bu kez o kadar yaygındılar ki, güney Arizona'da çalışan sürekli bir gece kamerası bile onları görüntüledi.