Artık günler arasında bile bugün gerçekten dikkat çekici bir gün. MÖ 46 yılında Julius Caesar, yukarıda kendi buyruğuyla bastırdığı bir sikkede tasvir edildiği gibi, her dört yılda bir artık gün ekleyen bir takvim sistemi oluşturdu. Caesar bunu, İskenderiyeli astronom Sosigenes'in önerisiyle yaptı; çünkü Dünya'nın bir yılı 365 günden biraz daha uzundur. Bugünkü ifadeyle, Dünya'nın Güneş'in etrafında bir tur atması için geçen süre, Dünya'nın (Güneş'e göre) 365 kez dönmesi için gereken süreden biraz daha fazladır (aslında bunun yaklaşık 365,24219 dönüş sürdüğünü artık biliyoruz). Bu yüzden takvim yılları 365 gün olsaydı, takvim gerçek yıldan her 4 yılda yaklaşık 1 gün kayardı. Sonunda Julius Caesar'ın ölümünden sonra onun adını alan Temmuz ayı, kuzey yarımkürede kış mevsimine denk gelmeye başlardı! Her dört yılda bir fazladan gün eklenen artık yıl uygulamasıyla bu kayma çok daha küçük kalır. Bu Jülyen Takvimi sistemi, Papa XIII. Gregory'nin 1582 yılında "00" ile biten yıllarda (400'e bölünebilenler hariç) artık gün olmaması gerektiğini ekleyerek daha ince bir ayar yapmasına kadar kullanıldı. Bugün yaygın olarak kullanılan takvim sistemi de bu Gregoryen Takvimi'dir. Dolayısıyla bu yıl 2000, "00" ile bitmesine rağmen artık yıldır ve bugün eklenen artık gündür. Bu da bugünü, 1600 yılından beri bir yüzyıl yılında görülen ilk artık gün ve Gregoryen Takvimi'ndeki ikinci böyle artık gün yapar.