Gökada Kavramını Şekillendiren Yüzyıl

Yirminci yüzyıl başlarken, Samanyolu’nun tüm evren olup olmadığı üzerine hararetli bir tartışma yaşanıyordu. 1920’ler ise, içinde tanıdık ama çok sönük değişen yıldızlar barındıran sarmal bulutsuların gözlemlerini getirdi. Bu sayede söz konusu bulutsuların, o güne dek bulunan her şeyden çok daha uzakta olduğu anlaşıldı. Görünen o ki Samanyolu da, içeriden baktığımız bir sarmal bulutsudan ibaretti. Kısa süre sonra yıldızlararası tozun, uzak sarmal kolları görmemizi engelleyen opak madde olduğu belirlendi. Bu da Güneş’in merkezden epey uzakta bulunduğunu doğruladı. Yirminci yüzyıl kapanırken ise, evrenin dört bir yanında gökadaların oluştuğu görülüyor. Samanyolu’ndan da, yukarıdaki görüntüde görülen NGC 1288’e oldukça benzeyen bir sarmal gökada diye söz ediliyor.