1 Aralık'ta, dürbünle gece gökyüzünü tarayan deneyimli gözlemciler, Kartal (Aquila) takımyıldızında yeni bir yıldız varmış gibi görünen bir nokta fark etti. Ama bu aslında yeni bir yıldız değildi. Ayrıntılı gökyüzü haritalarıyla yapılan karşılaştırma şaşırtıcı gerçeği ortaya çıkardı: O konumda zaten bilinen bir yıldız vardı; yalnızca parlaklığı yaklaşık 70.000 kat artmıştı. Değişen yıldız gözlemcilerinin sevgiyle Nova V1494 Aquilae adını verdiği bu yıldız, birkaç gün boyunca parlaklaşmayı sürdürdü. Sonra çıplak gözle kolayca görülecek kadar parlaklaştı ve ardından yavaş yavaş sönmeye başladı. 4 Aralık'ta, en parlak olduğu zamana yakın bir tarihte çekilen bu geniş açılı fotoğrafta, takımyıldız içindeki konumu işaretlenmiş durumda. Bir yıldızın böylesine yıkıcı görünen bir değişim yaşamasına ne yol açar? Bu “yeni yıldız”ın, klasik bir nova olduğu anlaşılıyor. Klasik novaların, ikili yıldız sistemlerinde gerçekleştiği düşünülür; bu ikililerden biri yoğun ve sıcak bir beyaz cücedir. Eş yıldızdan gelen madde beyaz cücenin yüzeyine düşer, birikerek sonunda termonükleer bir patlamayı tetikler. Sonuçta parlaklık olağanüstü artar ve genişleyen bir enkaz kabuğu oluşur; ama ikili sistem büyük olasılıkla yok olmaz. Klasik novaların, madde akışı yeniden başladığında ve belki yüzlerce yıl sonra bir başka patlama ürettiğinde tekrar edebileceğine inanılır.