Güneş'in bir manyetik halısı var. Görünür yüzeyi, dışarı doğru uzanıp Güneş Koronasına açılan halka biçimli alan çizgileriyle birbirine bağlanan on binlerce manyetik kuzey ve güney kutbuyla adeta kaplıdır. Yakın zamanda araştırmacılar, uzay tabanlı SOHO gözlemevinden gelen veri ve görüntülerle üretilmiş, bu küçük manyetik yoğunlaşmaların çok büyük bir bölümünü gösteren haritalar yayımladı. Yukarıdaki bilgisayar üretimi Güneş manzarası bu etkileri öne çıkarıyor; beyaz ve siyah alan çizgileri, güçlü manyetizmanın bulunduğu bölgeleri birbirine bağlayacak şekilde çizilmiş. Küçük görselde Güneş yüzeyinin yakından bir görünümü yer alıyor. Bu küçük manyetik bölgeler yaklaşık 40 saat gibi kısa sürelerde ortaya çıkıyor, parçalanıyor, sürükleniyor ve yok oluyor. Kökenleri hâlâ esrarını koruyor. Üstelik bu dinamik davranışı, dönmenin sürüklediği büyük ölçekli Güneş manyetizmasına ilişkin güncel kuramlarla bağdaştırmak da zor. Acaba bilinmeyen bir süreç mi devrede? Belki; ancak bu gizemin kaynağı, başka bir sorunun yanıtı da olabilir: Dıştaki Güneş Koronası neden uzun zamandır çözülemeyen bir biçimde, Güneş'in görünür yüzeyinden 100 kattan fazla daha sıcak? SOHO verileri, bu halkalar parçalanıp birbirleriyle etkileşirken açığa çıkan enerjinin koronal plazmayı ısıtıyor gibi göründüğünü ortaya koyuyor.