24 Eylül 1997’de, Güneş’in yüzeyi boyunca saniyede 250 ila 600 kilometre hızla ilerleyen bir şok dalgası yayıldı. Dünya’da gözlemci Barry Reynolds, Güneş yüzeyindeki hidrojen atomlarının yaydığı ışıkta genişleyen şok cephesini (solda) fotoğrafladı. Bu keşif görüntüsü, SOHO uydu gözlemevinin kaydettiği, şokun Güneş’in üst atmosferine çarparak ilerlediğini gösteren uzay tabanlı bir aşırı morötesi görüntüyle (sağda) güzelce doğrulandı. Her iki fotoğrafta da, şok cephesini temsil eden dairesel, yay benzeri bir yapının merkezine yakın parlak bir güneş patlaması görülüyor. Şok cephesi yer tabanlı fotoğrafta koyu, morötesi görüntüde ise parlak görünüyor. Bu şok cephelerinin, patlamanın yol açtığı üç boyutlu bir rahatsızlığın izleyicileri olduğu düşünülüyor; ancak araştırmacılar bunu üreten kesin fiziksel mekanizmalardan emin değil. Koronal kütle atımları denen diğer şiddetli olaylarla birlikte, güneş patlamalarının Dünya’nın manyetosferini ve Dünya yörüngesindeki uyduları etkileyebilen enerjik parçacık akımları ürettiği biliniyor.