Bir gökadayı, başka bir gökadanın çok gerisinde saklamak pek kolay değildir. Yakındaki gökadanın kütleçekimi dev bir mercek gibi davranır; arka plandaki gökadanın görüntülerini iki yandan çekip bükerek etrafına taşır. VLT'nin yakın zamanda yayımlanan yukarıdaki görüntüsünde tam da bu durum görülüyor: Ortadaki kırmızı gökada önde duruyor ve arka plandaki yeşil gökadanın görüntüsünü çevresinde kıvrılıp uzanan yaylara dönüştürüyor. Bu görüntüler yalnızca görsel bir gösteri değil; çünkü arka plan görüntüleri arasındaki ayrım, merceğin kütlesi arttıkça büyür. Buradaki mercek kütlesinin, içerdiği tüm yıldızların toplamından çok daha büyük olduğu anlaşılıyor. Bu da karanlık maddenin varlığına işaret ediyor. Bozulmuş gökadanın, Albert Einstein'ın kütleçekimsel merceklenmenin pek çok özelliğini doğru biçimde öngördüğü (ama böyle bir etkinin pratikte görülmesinin pek olası olmadığını da düşündüğü) Einstein halkası olarak göründüğü söylenir.