Uzaydan gelen taşlar her gün Dünya’ya çarpar. Ama taş büyüdükçe, Dünya’nın vurulma sıklığı azalır. Her gün kilogramlarca uzay tozu usul usul Dünya’ya düşer. Daha büyük parçalar ilk anda parlak bir meteor olarak görünür. Beyzbol topu büyüklüğündeki taşlar ve buz topları her gün atmosferimizden geçip iz bırakır; çoğu hızla buharlaşıp yok olur. Çapı yaklaşık 100 metre olan cisimler için ciddi tehditler vardır; bunlar Dünya’ya kabaca her 1000 yılda bir çarpar. Bu büyüklükte bir cisim okyanusa düşerse büyük gelgit dalgaları oluşturabilir; çok uzaktaki kıyıları bile yıkıma uğratma potansiyeli taşır. Çapı 1 km’den büyük dev bir asteroitle çarpışma ise çok daha nadirdir. Genellikle milyonlarca yıl arayla gerçekleşir; ancak gerçekten küresel sonuçlar doğurabilir. Pek çok asteroit hâlâ keşfedilmedi. Hatta geçen hafta birkaçının keşfi duyuruldu; bunlardan biri yukarıdaki fotoğrafta uzun mavi bir iz olarak görülüyor. Böyle bir gezegenler arası çarpışma, Dünya’nın yörüngesini çok değiştirmekten ziyade, havaya kaldıracağı tozla Dünya’nın iklimini etkiler. Olası sonuçlardan biri, çok sayıda canlı türünün küresel ölçekte yok olmasıdır; bu, bugün sürmekte olan devam eden yok oluşu bile gölgede bırakabilir.